Slakken in de klas

Slakken zoeken, ontdekken en bekijken! Met dit bericht van 30 augustus 2015, in de eerste weken van het nieuwe schooljaar, vertelden we over de slakken in groep 1-2-3. Slakken zijn voor jonge kinderen fascinerende dieren: ze zijn langzaam, ze dragen hun huisje op hun rug en ze laten een glimmend spoor achter. Op de groepspagina van dat schooljaar stond niet voor niets een foto met het onderschrift: natuurbeleving, slakken en spinnen.

Slakken zoeken

Slakken zijn het makkelijkst te vinden op vochtige plekken: onder bladeren, tussen planten, langs muurtjes en onder stenen. Na een regenbui of vroeg in de ochtend komen ze vaak tevoorschijn. Op warme, droge dagen trekken ze zich terug in hun huisje en verstoppen ze zich op een schaduwrijke plek. Op zoek gaan naar slakken is voor kleuters een mooie ontdekkingstocht, waarbij ze leren goed te kijken en te zoeken op plekken waar je ze niet direct ziet.

Het slakkenhuis

Het huisje van een slak is geen los huisje waar de slak in kruipt, maar een deel van zijn lichaam. Het groeit mee met de slak. Een jonge slak heeft een klein huisje, een oude slak een groot huisje met meer windingen. Als je goed kijkt, zie je dat het huisje is opgebouwd als een spiraal. Bij gevaar of bij droogte trekt de slak zich helemaal terug in zijn huisje. Zo is hij beschermd tegen vijanden en tegen uitdroging.

Voelsprieten met ogen

Een landslak heeft vier voelsprieten. Op de twee lange voelsprieten zitten de ogen, als kleine stipjes aan het uiteinde. Met de twee korte voelsprieten tast en ruikt de slak zijn omgeving af. Als je een voelspriet heel voorzichtig aanraakt, trekt de slak hem snel in. Kinderen vinden het prachtig om te zien hoe de voelsprieten in- en uitschuiven. Een slak ziet trouwens niet zo goed: hij kan vooral licht en donker onderscheiden.

Een spoor van slijm

Overal waar een slak kruipt, laat hij een glimmend spoor achter. Dat is slijm, dat de slak zelf maakt. Het slijm helpt de slak om over allerlei ondergronden te glijden, zelfs over scherpe randen, zonder zich te bezeren. Een slak kruipt met zijn voet: een brede, gespierde onderkant die golvend beweegt. Als je een slak over een doorzichtig plaatje laat kruipen, kun je die golfjes van onderen zien.

Wat eet een slak?

Slakken eten vooral planten: bladeren, groente, fruit en paddenstoelen. Ze hebben geen tanden zoals wij, maar een soort rasptong met duizenden piepkleine tandjes, waarmee ze stukjes van een blad afschrapen. In de klas kun je slakken bijvoorbeeld een blaadje sla, een stukje komkommer of een schijfje wortel geven. Kinderen kunnen bijhouden wat de slakken het liefst eten, en zien hoe er langzaam hapjes uit het voedsel verdwijnen.

Een slakkenhotel in de klas

Wie slakken een tijdje in de klas wil houden, heeft een bak nodig met een deksel met luchtgaatjes, een laagje vochtige aarde, wat bladeren en een schuilplekje. De aarde moet vochtig blijven, want slakken drogen snel uit. Het voedsel moet regelmatig worden ververst. Na een paar dagen of weken kijken is het goed om de slakken weer terug te zetten op de plek waar ze gevonden zijn, zodat ze verder kunnen leven in de natuur.

Langzaam en geduldig

Slakken zijn de langzaamste dieren die kinderen kennen. Hoe lang doet een slak erover om van de ene kant van een vel papier naar de andere te kruipen? Kinderen kunnen het meten, met een zandloper of door te tellen. Zo oefenen ze spelenderwijs met tijd en afstand. En ze leren geduld: een slak laat zich niet opjagen. Wie goed wil kijken, moet rustig blijven en de slak zijn eigen tempo gunnen.

Leren door te ontdekken

Bij slakken stellen kinderen vanzelf vragen. Waar gaat de slak naartoe? Waarom is hij nat? Kan hij zijn huisje verlaten? Door samen te kijken, te proberen en te praten, zoeken de kinderen naar antwoorden. Zo leren ze onderzoeken: een vraag stellen, kijken, iets uitproberen en vertellen wat je hebt gezien. Dat past bij de manier waarop we in de onderbouw leren, met veel ruimte voor eigen ontdekkingen.

Natuurbeleving

We doen veel aan natuurbeleving. We hebben een zeer groene schoolomgeving met daarbij plantenbakken die we samen onderhouden, waarin de kinderen ook bodemdiertjes en insecten kunnen bekijken. Aan het eind van de zomer zijn slakken in tuinen en plantenbakken volop te vinden. Zo kunnen de kinderen dicht bij school de natuur ontdekken, en hoeven ze voor een bijzondere ontdekking soms maar een blaadje om te draaien.

Voorzichtig met kleine dieren

Slakken zijn klein en kwetsbaar. Je pakt een slak voorzichtig op bij zijn huisje, en je trekt nooit aan zijn lijf. Na het aanraken was je je handen. Zo leren kinderen respect te hebben voor kleine dieren. Respect voor elkaar is een van de waarden die de basis vormen van onze school, en dat respect geldt ook voor de kleinste beestjes uit de natuur.

Thuis verder

Ga thuis samen met uw kind op slakkenjacht, bijvoorbeeld na een regenbui. Zoek onder bladeren en langs muurtjes, en bekijk de slakken met een vergrootglas. Tel de windingen van het huisje, en kijk hoe de voelsprieten bewegen. Zet de slakken daarna weer terug waar u ze vond, en was samen goed uw handen. Zo wordt een regenachtige dag een klein natuuravontuur.

Laatste Nieuws

Data oud papier 2020
Kerstknutselen 2019
Einde schooljaar
Eindfeest 2019
Modderdag 2019

Uit het fotoboek

Hellendoorn 2019 (29) Hellendoorn 2019 (27)
Hellendoorn 2019 (28) Hellendoorn 2019 (26)